Yıllar önce kapıldığım izcilik ateşine bugünde aynı heyecan ve sevgiyle bakıyorum. İzciliğe verdiğim değer dolayısı ile de bu konuda bir şeyler yazmak ve açıklamak ihtiyacı duydum. Bu yazımda da, kitaplarda yazan “İzcilik nedir?“ sorusunun cevabını ve buna karşılık benim naçizane yorumlarımı sizlere sunmak istiyorum.

İzciliğin kitaplardaki tarifi aşağıdaki 6 madde ile özetlenmiştir.

1.Milliyet, örf, din, dil ayrımı gözetmeksizin herkese açık, politik olmayan eğitimsel üniformalı bir gençlik çalışmasıdır.
2.İzcilik, gönüllü, uluslararası, üniformalı, çeşitli yaş gruplarındaki gençlerin zihinsel, fiziksel, ruhsal, sosyal, duygusal ve karakter gelişimine katkıda bulunan bir gençlik faaliyetidir.
3.Okul ile aile eğitimleri arasında kalan boşlukları doldurur.
4.İzcilik, çocuk ve gençleri mevcut özellikleri ile bir bütün olarak ele alan, ruh ve beden sağlıklarını geliştiren, onların boş zamanlarını bir program çerçevesinde değerlendirilmesini sağlayan bir eğitim aracıdır. Bu özellikleri ile izcilik, öğretim olmaktan çok uygulamalı bilgi ve beceri kazandıran eğitim karakterinde bir faaliyetidir. Bu nedenle de izcilik tüm dünyada okul dışı bir faaliyet olarak değerlendirilmiş ve okul dışı izcilik organizasyonları kurulmuştur. Çocuk ve gencin karakterini geliştirmek suretiyle eğitimin oluşturduğu boşluğu doldurur.
5.İzcilik, çocuk ve gencin grup içinde ve bizzat tabiatın kucağında eğitilmesiyle karakter, beceri, sağlık, mukavemet, cesaret vs. konularda daha iyi ve daha çabuk eğitilebilecekleri fikrinden doğmuştur.
6.Kişinin eğitimi, bedenen ve fikren olduğu kadar ahlaken de büyük önem taşır. Bu nedenle de izcilik ahlak eğitiminde aktif bir metot olarak kabul edilir. İzcilik iyi yurttaş yetiştirmeyi amaçladığından Milli, iyi insan yetiştirmeyi amaçladığından ise evrensel bir olaydır.

Okuduğunuz zaman imkansızmış gibi geliyor, değil mi? Böyle bir şeyin ancak düşlerde olabileceğini düşünmüş olabilirsiniz. Haklısınız, kimse bu kadar mükemmel olamaz, lakin dünyamızda her şeye rağmen bu mükemmelliğe ulaşmak için karıncalar gibi çalışan çabalayan izciler mevcut.

İzciliğin sadece değerli usta Kemal Sunal’ın filmindeki gibi geyik muhabbetinden oluştuğunu sanan o kadar çok insan var ki ülkemizde. İzcilik aslında bana göre bir “iyilik hareketi”. İyi olmayan birisinin izci olması, izcilik dünyasında bulunması, izcilik faaliyetlerine destek vermesi, insanlarla yardımlaşması mümkün değil. Aslında izci olmak için önce iyi bir insan olmak gerekiyor.

İzcilikte bana çok anlamsız ve boş gelen zamanlar oldu. Çadırın altındaki taşlar yüzünden uyurken çektiğimiz acılar, karanlık ormanda yapılan ilginç keşif gezileri, askerdeki gibi güvenlik amaçlı gece nöbetleri, 1 saatte yanıp kül olacağını bildiğimiz odunları istifleme düzenine verdiğimiz önem, tuhaf şarkılar gibi. Aslında benim de her izci gibi bir kaç kere “Bırakacağım yeter artık” diyerek isyan ettiğim, gönüllü yapılan bu faaliyette gönlümün artık bunu istemediğini düşündüğüm anlar oldu. O zamanlar “İzcilik ya ilk kampta bırakılır ya da bir ömür boyu devam eder” sözüne inanmıyordum. Olumsuz kararlarımdan sonra izcilikten uzaklaştım ama bırakamadım, eksikliğini her dakika hissetmeye başladım. Aslında yaşadığım duygu, bir şeyleri kaybedince kıymetinin daha iyi anlaşılması idi ve bir süre uzak kaldığım izciliğe geri döndüm.

Ailelerimizin eskiden çocukları için sıkıntısı kahvehanelerdeki sigara dumanı idi. Lakin artık hızla değişen dünyamızda içkili mekanların popülaritesinin artması, internet kafelerdeki hastalık derecesine varan oyun belası, okullara kadar giren uyuşturucu tehlikesi, yakan top bile oynayacak alanların bulunamaması ailelerin güncel sıkıntıları oldu. İzcilik bu etkenlerin hepsi ile aynı anda savaşan öyle güzel bir faaliyet, öyle yüce bir oluşum ki farkına varıp tadını alamayanlara üzülüyorum. Bin kere karar vermem gerekse bu yukarıda geçen ve daha yazamadığım sıkıntıların telaşı ile yaşamaktansa çocuğuma izciliğe başlaması için gerekli teşvik ve desteği veririm. Teşvik dedim çünkü izciliğe ne kadar erken başlarsak o kadar kârdır diyorum ve küçük yaşlarda ailelerimizin yönlendirmesi ile hayatımıza yön veririz ve verilebilecek en güzel seçeneklerden birisi 45 milyon nüfuslu izcilik ailesine katılımdır.

Bir genç gelişim sürecini izcilik bünyesi altında geçirirse ileri hayatında işine yarayabilecek birçok vasfa haiz olma şansını yakalayabilir. Örneğin hiyerarşik yapıdaki oluşumlar ve görevlendirmeler sonucu diğer izci kardeşlerine konu anlatımları ile, organizasyon oluşumlarında başkanlık yapma fırsatları bularak liderlik vasıflarını kazanacak ve dolayısı ile gelecek hayatında yüzlerce kişinin karşısında rahatlıkla konuşabilecek, zaman problem olduğunda bile doğru kararlar alabilecek yönetici özelliklerine sahip olacaktır.

İzcilik sadece kendimizi geliştirdiğimiz bir yer değildir. Daha önce de belirttiğim iyi insan olmak için yapılan faaliyetler. Mesela bir orman oluşumunda bulunmak ve yüzlerce fidanı kurak topraklarımızla birleştirmek, huzurevi ziyaretleri ile sevgi ve ilgiye muhtaç kalan büyüklerimizi ziyaret etmek, doğal afetlerde topluma fayda amaçlı üniformalı, profesyonel, koordineli, dinamik yüzlerce kişinin diğer insanlara verdiği destek, yardıma muhtaç insanlar için maddi destek gibi. . .

Dünyada 148 ülkede 45 milyon kalbin inandığı ve güvendiği izcilik oluşumuna sizde katılmak istiyorsanız yapmanız gereken evinizin, okulunuzun veya işyerinizin yakınlarında aktif çalışan bir izci grubu bulmak ve kayıt yaptırmak.


Alper KALIPÇI
Ocakbaşı
Ayrancı İzci Grubu